NIEUWS
Nieuwjaarsreceptie en opening nieuwe tentoonstelling Vrijheid, Verlangen en Kameraadschap. Een ontmoeting met veteranen . TOESPRAAK VAN kolonel M.C Dulfer Commandant KTOMM Bronbeek
geplaatst 10 febr 2018
TOESPRAAK

Kolonel M.C Dulfer

Commandant KTOMM Bronbeek

   
Dames en heren,
Wij: bewoners, staf en vrijwilligers van Bronbeek heten u van harte welkom op Bronbeek.
Hoewel u allen, ik kan het niet vaak genoeg benadrukken, voor ons speciaal bent hoop ik dat u het mij niet euvel zult duiden toch een speciaal woord van welkom te richten aan:
- Ridder Militaire Willems-Orde majoor Kroon;
- mevrouw Eijsink;
- de Inspecteur-generaal der Krijgsmacht, tevens inspecteur der veteranen, luitenant-generaal Van
Griensven;
- de burgemeester van Arnhem, de heer Marcouch;
- de directeur operaties, generaal-majoor der Mariniers Oppelaar
- en de commandant Divisie Personeel & Organisatie Defensie, brigade-generaal Solkesz.
-  
Maar ook de voorzitter raad van bestuur van het Veteraneninstituut, Gerrit Valk, en de voorzitter Stichting Veteranenkunst Pauline Kolman-Bakker,.
 
Ik beschouw jullie eigenlijk als huisvrienden van Bronbeek die geen speciaal welkom behoeven maar gezien het bijzondere karakter van deze nieuwjaarsreceptie en de opening van de wisseltentoonstelling: ‘Verlangen. Vrijheid. Kameraadschap. Een ontmoeting met veteranen.’ wil ik jullie toch met name noemen.
Fijn dat u toch weer aan het begin van een nieuw kalenderjaar aanwezig kunt en wilt zijn. Hoewel begin….! Het is inmiddels 24 januari en ik heb Amy Groskamp-ten Have´s ´Hoe hoort het eigenlijk´ (de 4e druk uit 1940 wel te verstaan) er dit week end nog eens op nageslagen of je dan nog wel een gelukkig nieuw jaar mag wensen. Ze zwijgt erover in alle talen.
Wel las ik een goede tip van haar voor deze toespraak namelijk: “dat niets ergerlijker en vervelender is dan iemand die zichzelf graag hoort praten en eindeloos moppen te hooren vertellen. Men dwingt de luisteraars voortdurende beleefd te lachen. Wie aardigheden ten beste wil geven, zorge voor drie dingen: geest, kortheid en de gave van vertellen …. Wie één dezer drie mist zwijge liever!”
 
Ik kan dit jaar in ieder geval kort zijn. Want waar ik u verleden jaar vanaf deze plek meldde dat er nog iets meer van uw incasserings- en uithoudingsvermogen gevraagd zou worden omdat ik onvoorzien na 4 jaar het commando gevoerd te hebben nog 1 jaar langer zou aanblijven kan ik u nu verblijden met de mededeling dat Zijne Majesteit de Koning inmiddels het Koninklijk besluit heeft getekend van mijn eervol ontslag als commandant van zijn tehuis en museum met ingang van 26 april aanstaande. Sommigen fluisteren dan ook dat het nieuwe jaar met de beste wensen dit jaar pas op 27 april begint.
Het wordt een jaar dat naast de commando overdracht in het teken staat van 10 jaar stichting veteranenkunst, 155 jaar Bronbeek, en de 80e verjaardag van de beschermvrouwe van dit instituut, Hare Koninklijk Hoogheid prinses Beatrix.
Gezien de komende commandowisseling volsta ik in dit welkomswoord dan ook met op te merken dat de medewerkers en vrijwilligers van Bronbeek alles wat wij verleden jaar af- en uitspraken in het kader van het credo: "Het goede behouden, het matige verbeteren." gerealiseerd hebben en zelfs meer dan dat.
Ten aanzien van het tehuis door het leveren van kwalitatief hoogwaardige ouderen zorg aan veteranen. Zowel voor langdurige als voor tijdelijke opvang. Onder gelijktijdige verbetering van de borging van de processen en administratieve verantwoording voor die hoogwaardige zorg. Met de verbetering van die borging en administratieve verantwoording zijn wij vergevorderd dankzij de inzet, het plichtsbesef en het enthousiasme van de zorgmedewerkers.
Ook blijft de belangstelling om deel te gaan uitmaken van de Bronbeek gemeenschap onverminderd hoog. Nog steeds huisvest het Koninklijk Tehuis twee veteranen van het Koninklijk Nederlands Indisch Leger. Aan de andere zijde van het spectrum dienen de eerste veteranen uit de missies van de Nederlandse krijgsmacht op de Balkan en in Cambodja zich aan. Daartussen het brede kleurrijke palet van veteranen van missies van Nederlands-Indië tot en met Libanon.
Ten aanzien van het museum sprak ik op 12 januari 2017 onze wens uit de bezoekersaantallen en de bezoekerssatisfactie van het museum te verhogen en achtte ik een verdere doorgroei in aantallen, hoewel niet al in 2017 voorzien, naar 50.000 haalbaar
In 2017 trok museum Bronbeek 44.000 bezoekers. IJkpunt voor de komende jaren is een groei van museumbezoekers naar 60.000. Dat aantal willen wij in 2020 bereiken als de huidige permanente tentoonstelling ´Het Verhaal Van Indië´ vernieuwd is.
Niet in de laatste plaats werden die aantallen gehaald door wisseltentoonstellingen als ´Nieuw Licht´ over het Indisch impressionistische werk van de schilder Bleckmann en de exposities ´weg tot het westen´ en ´kopi susi´ die nog te bewonderen zijn. De laatste expositie door zorg van het Indisch Herinneringscentrum.
Maar ook door de hoeveelheid lezingen, excursies, educatieve programma's en evenementen als Bronbeek festival en Pasar Bronbeek die wij organiseerde ter aanvulling op de tentoonstellingen.
 
Mannen en vrouwen van de museumgroep; het was niet gelukt zonder jullie passie, samenwerking, creativiteit en inzet.
Leuk detail in die trits van activiteiten blijft de ontdekking begin verleden jaar dat Vitesse zijn roots als voetbalclub heeft op het gazon voor de commandantswoning.
Toen, in 1892, nog als cricketclub besloot Vitesse zich te gaan toeleggen op ´football´ en waren ze op zoek naar een grasveld.
Overigens zijn er kwaadsprekers die, dit horende, zeggen dat Vitesse zich wellicht beter bij cricket had kunnen houden.
Al met al resulteerde het wederzijdse contact over de historie op 23 oktober verleden jaar in de officiële groepsfoto van Vitesse voor diezelfde woning. Enige dissonant op enige foto´s is de kapitein Broers die er zonder enig verstand van voetbal te hebben, naar verluidt gewoon bij ging staan.
Naast het tehuis en het museum blijft Bronbeek een natuurlijke en historische locatie om een eigen plekje te hebben voor overlevenden en/ of nabestaanden om dat specifieke aspect van de strijd in zuidoost Azië te ge- en herdenken. Stil te staan bij dat leed.
Dat Bronbeek, ondanks de minder wordende aantallen ooggetuigen, ook ten aanzien van dit aspect in een blijvende behoefte voorziet getuige de druk bezochte herdenkingen bij de monumenten, de toename aan monumenten op het landgoed op verzoek van verschillende stichtingen, de bloemen bij enig monument door het hele jaar heen, zonder dat er een officiële herdenking of reünie heeft plaatsgevonden.
Daarvan getuige ook de verzoeken tot as verstrooiing van een overleden veteraan bij één der monumenten op het landgoed en de veelvuldige bijeenkomsten met nabestaanden om de waardering en erkentelijkheid voor de inzet en opoffering van hun familielid in de vorm van de nooit ontvangen onderscheiding alsnog in ontvangst te mogen nemen.
Zelfs ten aanzien van het internationaal versterken van samenwerking met derden hadden wij de wind toch nog onverwacht in de rug. Begin 2017 was ik wat aan het somberen over een nog steeds niet gerealiseerd tweede werkbezoek aan Indonesië. Maar lukte het toch nog onverwacht in oktober verleden jaar, dankzij de inspanningen van de Indonesische ambassadeur hier te lande, met een delegatie dit werkbezoek af te leggen om de contacten te verstevigen.
Ook mochten wij ons in maart verheugen in een bezoek van de toenmalige gouverneur van hôtel des Invalides, generaal Ract Madoux en zijn vrouw Hélène aan Bronbeek en een tegenbezoek van Hella en mij aan hôtel Des Invalides en Musée de l´Armée in mei.
Een mogelijk bezoek aan Bronbeek van de nieuwe gouverneur met zijn museumdirecteur in maart of anders later dit jaar wordt in nauw overleg met de Franse defensie attache onderzocht.
Zoals verleden jaar aangekondigd hebben wij op basis van de evaluatie van het veteranenbeleid in de zogenoemde ´toekomstvisie´ ten aanzien van de vier hoofdtaken (het tehuis, het museum, het ge- en herdenken, de rol als veteranen - en Indische pleisterplaats) de vraag beantwoord in welke vorm het Koninklijk Tehuis voor Oud Militairen & museum Bronbeek zijn rol in de toekomst zal blijven vervullen. De toekomstvisie ligt nu ter goedkeuring voor bij de commandant van het defensie ondersteuningscommando.
Reeds 155 jaar heeft het Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen en Museum Bronbeek een belangrijke positie in de Nederlandse samenleving. Die positie staat niet ter discussie.
Maar onder andere stellen wij voor de aannamecriteria voor toelating tot het tehuis te heroverwegen. Die heroverweging vindt niet alleen plaats ten aanzien van het leeftijdscriterium die nu op minstens 65 jaar is gesteld. De pensioenleeftijd stijgt immers! Maar ook en juist de verruiming naar de categorieën militairen die in aanmerking komen voor toetreding tot de Bronbeekgemeenschap zoals dienstplichtigen en kort verband vrijwilligers uitgezonden in het kader van de UNIFIL missie in Libanon.
Verder stellen wij, onder andere op aandringen van wijlen Ted Meines die daarvan een vurig pleitbezorger was, een openstelling voor, voor oud officieren.
Voor het museum Bronbeek is de komende 3 jaar een investering van 2,2 miljoen euro gereserveerd voor de vernieuwing van de huidige tentoonstelling ´Het Verhaal Van Indië´ in 2020. Het plan van aanpak dat ik gezien heb van het vormgeverscollectief ´Duinzand´ geeft een enorme positieve energie.
Maar naast dit zwaartepunt in de museale activiteiten ligt het in de rede dat museum Bronbeek een intensievere samenwerking met de Koninklijke Stichting Defensie Musea (KSDM) aangaat, zeker nu het IHC met ingang van dit jaar helaas echt van het landgoed vertrokken is. De mate waarin de coöperatie gestalte moet krijgen moet dit jaar, in nauw overleg met de KSDM, worden uitgewerkt.
Daarnaast ligt het in de rede dat museum Bronbeek zich ontwikkeld tot koloniaal museum en daardoor, naast de blik op het (koloniale) oosten, die blik verruimt naar het (koloniale) westen.
Tenslotte:
Zoals ik verleden jaar vanaf deze plaats ook opmerkte: ´Een nieuw project samen met de stichting veteranenkunst staat ook op mijn verlanglijstje.´ Zonder eigenlijk een flauw idee te hebben wat, hoe en/ of wanneer.
Maar zelfs zonder dat flauwste idee kwamen wij begin januari in gesprekken met de stichting veteranenkunst overeen het 10 jarig bestaan van die stichting in november 2017 en het 155 jarig bestaan van Bronbeek op 19 februari 2018 te benadrukken met een tentoonstelling.
Stichting veteranenkunst schoof in de tijd een beetje op naar achteren en wij kwamen iets naar voren. Vandaar de datum 24 januari.
Nog mooier het Veteraneninstituut sloot zich bij de ontwikkeling van de tentoonstelling aan. Het getuige van veerkracht, inzet en doorzettingsvermogen van alle medewerkers van alle partijen dat wij hier vandaag deze tentoonstelling kunnen openen. Waarvoor mijn oprechte dank.
Het is nu aan u te bepalen in hoeverre ik, in Amy Groskamp- ten Have´s woorden, zorgde voor de drie dingen: geest, kortheid en de gave van vertellen. Of dat ik liever had gezwegen.
Wij bewoners, staf en vrijwilligers van Bronbeek wensen u, ons een mooi jaar. Bovenal gezondheid, plezier in het leven met uw geliefden en naasten en een beetje geluk. Dat u elkaar nog vele malen mag treffen in deze wondere wereld die Bronbeek heet.
Hartverwarmend, innemend, opofferend, bezielend
Ja het gaat toch gebeuren! Eerverleden week zei ze nog op de toon van dat heb ik absoluut liever niet "en dan wordt plotseling in een nieuwjaarstoespraak je naam genoemd..."
Op aandringen van velen en niet de minsten dan toch! Zonder daarbij ook maar iemand van de stichting veteranenkunst tekort te willen doen: Inga Severs.
'Koningin van het Malieveld'. De woorden werden uitgesproken met een haast sacrale fluistertoon. Zonder toen te weten hoe je er überhaupt uit zag bracht met mij allerlei associaties met het oude, eenzijdige westerse beeld van een circus- of zigeunerfamilie op het Malieveld.
 
Maar nee het bleek te gaan om een vrouw die zich met hart en ziel inzet voor onder andere de nationale veteranendag en de stichting veteranenkunst en ook nog de vrouw van een Marinier. Ik zat er gezien dat laatste dus ten aanzien van de circusfamilie niet ver naast.
Inga jij gaat door waar anderen al lang gestopt zijn. In dat opzicht lijk je meer op een verkenner van Boreel dan op de vrouw van een marinier.... Of ga je juist daarom door, omdat die zo snel het bijltje erbij neergooien.
Soms investeerde jij zoveel vrije tijd dat ik mij wel eens afvraag of Sjaak überhaupt wel te eten krijgt.
Inga ik zou jou uren de loftrompet kunnen steken maar het gaat niet om ons maar om de veteranen. Hun leven, zorg en welzijn! Na hun dienst voor de gehele Nederlandse samenleving; niemand uitgezonderd! En daar sta jij als geen ander telkens weer voor in.
Als kleine blijk van waardering heb ik een vrouwvriendelijk en daardoor niet genderneutraal cadeau voor jou. Volgens kapitein Broers vinden alle vrouwen dit een geweldig cadeau. Hoe die dat weet? Vraag het hem dadelijk gerust!
Maar ook Inga wil ik je hierbij de erepenning van het Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen en Museum Bronbeek uitreiken. Deze erepenning is in 2006 ingesteld door kolonel Bolderman en is sindsdien nog maar 13 maal uitgereikt en niet aan de minsten: onder andere Jeanine Hennis-Plasschaert, Pauline Krikke en generaal-majoor Morsink gingen jou voor. Inga aan jou de 14e erepenning wegens:
“haar niet aflatende inzet, toewijding en betrokkenheid bij de veteranengemeenschap inclusief de veteranen van het Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen & Museum Bronbeek en onder andere haar inspanningen om in samenwerking met de staf van Bronbeek aandacht te vragen voor de kunst van de Stichting VeteranenKunst door middel van wisseltentoonstellingen in het hoofdgebouw van Bronbeek.”
De Ere-penning draagt het nummer 14 en is gegraveerd met het opschrift:
“innemend, opofferend, bezielend”
-◊-Een selectie van foto's door Heidie Mulder en Rob Kleering van Beerenbergh
-◊-Stichting Veteranen Kunst

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
Stichting Vrienden van Bronbeek
Koninklijk Tehuis voor Oud-militairen en Museum KTOMM Bronbeek 
     
mail: svvb1983@gmail.com

 

SVVB
 
 
@ SVVB