NIEUWS
Boekpresentatie Felix Bakker 11 maart 2019 - foto's Arjan Vrieze
geplaatst 13 maart (update 20 dec 2019 en 28 mrt 2020)
In het Herinneringscentrum Kamp Westerbork werd 11 maart het boek Het zwijgen verbroken. Memoires van een oorlogsveteraan van Felix C. Bakker gepresenteerd.
 
Felix Bakker is op 16 oktober 1925 in Batavia (hedendaags Jakarta) geboren. Geboren als zoon van een Nederlandse vader en een Indo-Chinese moeder brengt Felix Constantijn Bakker, als halfwees, vanaf zijn 4e levensjaar zijn jeugd door in een kindertehuis in Soekaboemi.
De strenge Hollandse opvoeding die hij daar krijgt, staat in schril contrast met het vrije leventje bij zijn moeder in Batavia.
 
 
 
 
 
 
Op de fotŲ: Felix Bakker en Bronbeek bewoners Bol Kerrebijn en Maurits Baal. Alledrie uit hetzelfde kindertehuis in Soekaboemi. Alledrie jong in dienst van het KNIL of in geval van Felix Bakker het Korps Mariniers. (door erop te klikken wordt de foto groter)
 
Lody Pieters, samensteller en redacteur van zijn boek en Eva Bakker, zijn vrouw , zorgden voor een onvergetelijke boek presentatie. De eerste exemplaren van zijn boek werden door Felix zelf uitgereikt aan Schout bij nacht bd Jacques Brandt en Schout bij nacht bd Henk Itzig Heine. Organisator van deze onvergetelijke dag Lody Pieters.
Uit Indisch Historisch :
.. Zijn vader was een Nederlander, een totok, die vanuit Amsterdam naar IndiŽ was vertrokken, aanvankelijk als stuurman op de grote vaart. In de kolonie zou hij meerdere werkkringen doorlopen, waaronder als loods in de haven van Djakarta, Tandjong Priok. Hij overleed in 1928 toen Felix 3 jaar oud was. Zijn moeder was een Chinese uit een familie die al lang in IndiŽ woonachtig was, een zogeheten peranakan (“kind van het land”). Als niet-Europese weduwe mocht ze echter haar zoon niet zelf opvoeden. Aangezien vader zijn zoon als Europees had erkend, moest Felix een Europese opvoeding krijgen. Zo werkte dat nu eenmaal in het naar etnische groepen gesegregeerde Nederlands-IndiŽ. De ‘volbloed’ Europeanen stonden bovenaan de maatschappelijke en politieke ladder; de Indo-Europeanen daar net onder, ook al was er juridisch slechts ťťn groep Europeanen die allen voor de wet (in theorie) juridisch gelijken waren. Via de Weeskamer, die samenwerkte met zendingsgenootschappen en de missie, zou voor Felix een goede Hollandse opvoeding geregeld worden. Hij kwam terecht in een kindertehuis in Soekaboemi, West-Java. In de eerste twee jaar in het internaat mocht hij zijn moeder tussentijds niet zien. Na die eerste twee jaar verbleef Felix bij haar tijdens de schoolvakanties in Batavia. Hij vertelt met plezier dat hij dan met de trein reisde in de klas kambing (geitenklasse), ofwel de vierde klasse. De wagons die voor de inlanders, de IndonesiŽrs, waren bestemd. Daar was altijd van alles te zien en te beleven. Zijn moeder woonde in de Kartiniwijk, Goenoeng Sari, in een stadskampong. Tijdens die vakanties was Felix vooral op straat aan het spelen ".......
   

Felix is goed op de hoogte van de Japanse oorlogsdreiging en meldt zich als 16-jarige vrijwillig voor het Korps Mariniers.

Als marinier in opleiding beleeft hij zijn vuurdoop bij de invasie van het Japanse leger in Oost-Java.......

Op de foto Felix Bakker, Marinier 3e klasse, januari 1942

Dagenlange vuurgevechten kunnen de Japanse opmars echter niet verhinderen, en in maart 1942 wordt Felix door de Japanners als krijgsgevangene in een kamp opgesloten.
Uit Indisch historisch:
...Hij kon zich op 24 november 1941 bij de marinierskazerne Goebeng in Soerabaja melden. De opleiding startte op 1 december 1942. Felix Bakker: “Het was toen trouwens erg ongewoon dat Indische jongens zich bij de mariniers meldden; het Korps was een bij uitstek blank keurkorps”.Voordien kon men zich alleen in Rotterdam aanmelden. Op 8 december brak de oorlog in de Pacific uit met de aanval op Pearl Harbor. De Nederlandse regering in Londen verklaarde op dezelfde datum de oorlog aan Japan. De opleidingstijd bij de mariniers kon door de oorlogsomstandigheden natuurlijk niet ongestoord verlopen. Velddienst en schietoefeningen vormden de hoofdmoot, voor de rest van de onderdelen was weinig of geen tijd. De vijand naderde in hoog tempo en bombardeerde Soerabaja vanaf het vliegveld Kendari op Zuidoost-Celebes. Tussendoor vertelt hij het verhaal van de 15- en 16-jarige recruten die in januari 1942 waren opgekomen. Deze nieuwe recruten zouden vanwege de bombardementen op Soerabaja in Malang hun opleiding krijgen. Ze hadden nog geen uniformen en liepen in de kleding waarin ze waren opgekomen. De meesten van hen liepen nog in hun korte broek. Felix Bakker vertelt dat je in die tijd pas op je zeventiende een lange broek “mocht” dragen. Als een soort ongeschreven regel vormde het dragen van een lange broek de scheiding tussen man en jongen. De jongens van 15 jaar die nog niet als marinier mochten worden ingezet, mochten wel als tamboers en pijpers worden opgeleid.  Deze klas werd op 1 maart 1942 naar AustraliŽ gestuurd met het schip Tjisaroea, dat vanaf de stad Tjilatjap vertrok. Ook de opleidingsklas mariniers van januari 1942 met jongens die nog in burger waren gekleed, moest mee. Het schip werd echter op 4 maart 1942 door de Japanse destroyer Arashi geŽnterd en de opvarenden werden naar een kamp in Zuid-Celebes gebracht om later in de kolenmijnen in Japan te werken. Naar verluidt had een Japanse officier met verbazing gesproken over ‘student sailors’ die ze hadden gevangen genomen.
Krijgsgevangene
Na enkele maanden wordt hij per goederenwagon naar Thailand gedeporteerd. De treinreis is een verschrikking. Direct na aankomst wordt Felix gedwongen om dwangarbeid te verrichten aan de beruchte Birma-Siam spoorlijn. Dit werk is zo zwaar en de gevangenen krijgen zoveel besmettelijke ziekten en slecht te eten, dat er veel doden vallen. 15.000 krijgs-gevangenen overleefden het niet. Bakker overleefde het als achttienjarige jongen wel.
Bevrijding en toekomst in Nederland
Na de capitulatie van Japan in augustus 1945 krijgen de Nederlandse krijgsgevangenen een jungletraining in Thailand, om vervolgens te worden ingezet tegen de Indonesische vrijheidsstrijders rond Soerabaja. Hij komt dus midden in de Indonesische vrijheidsstrijd terecht. Hij wordt ingedeeld bij het Marinevendel (een onderdeel van de Nederlandse marine), dat op Bali wordt ingezet tegen Indonesische opstandelingen.
Eindelijk terug op Java besluit Felix zijn marineloopbaan in Nederland voort te zetten. Dan is het 1948 en gaat hij voor het eerst naar Nederland, het geboorteland van zijn vader. Via diverse plaatsingen en functies komt hij bij de Marine Inlichtingendienst (Marid) terecht en belandt zo in de Koude Oorlog. Zijn uitzending naar Nieuw-Guinea stelt hem weer voor het dilemma van een ‘kind van twee culturen’: de liefde voor zijn geboorteland ťn loyaliteit naar zijn vaderland.
Bakker verlaat de dienst op zijn 50e en begint dan met een studie Sinologie (Chinese taal en cultuur) aan de Leidse Universiteit. Daarnaast werkt hij nog jarenlang als reisleider in Thailand, China en natuurlijk zijn geboorteland IndonesiŽ. Zes jaar geleden, op zijn 75ste ging hij met pensioen.
Meer dan vijftig jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, ondertussen 75 jaar, vond Felix Bakker dat het tijd was om het zwijgen te verbreken en zijn levensverhaal met anderen te delen. Dat deed hij gedurende de laatste twintig jaar in zelfgeschreven artikelen, in interviews, lezingen en mediaoptredens. Ook gaf hij gastlessen op scholen.
Boek
In Het zwijgen verbroken zijn al die ‘levensfragmenten’ samengesmeed tot een ‘klein’ persoonlijk verhaal van een veelbewogen leven tegen de achtergrond van grote historische gebeurtenissen. Henk Itzig Heine, schout-bij-nacht b.d. en bestuurslid van het Indisch Herinneringscentrum en van de Stichting Herdenking Slachtoffers Japanse Zeetransporten, schreef het voorwoord.
 
Publiek optreden
Tijdens deze presentatie werd duidelijk dat vanwege zijn verslechterende gezondheid Felix Bakker, met de presentatie van zijn boek, zijn periode van gastsprekerschap en alle andere publieke optredens niet meer doet.
DE JONGENS VAN SOEKABOEMI
Zondag 8 december en zondag 15 december zond het VPRO-radioprogramma OVT delen uit van de 2-delige documentaire waarin drie 90-plussers vertellen over hun jeugd in Nederlands-IndiŽ en hun veelbewogen leven daarna.
Maurits Baal (96), Felix Bakker (94) en Bol Kerrebijn (92) hadden een Nederlandse vader en een inheemse moeder. Alle drie kwamen ze op jonge leeftijd terecht in een weeshuis: de Soekaboemische Opvoedings Gestichten op West-Java, waar ze een degelijke, Hollandse opvoeding kregen. Je hoort de drie mannen samen een kinderliedje zingen wat ze leerden van juffrouw Hamer. 'Het was er wel streng hoor. Maar we hebben het ook goed gehad'. 'De directeur bleek een NSB'er, die werd opgehaald. Maar dat hadden we toen nog niet goed door hoor' ..
Vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-IndiŽ verlieten ze Soekaboemi. Maurits ging bij het KNIL, Felix bij het Korps Mariniers en Bol terug naar zijn familie.
Maurits en Felix werden al snel krijgsgevangen gemaakt. Maurits kwam via kampen in Flores en Singapore in Vietnam terecht. Felix verrichtte dwangarbeid aan de beruchte Birma-Siam Spoorweg in Thailand. Bol hield zichzelf en zijn familie als buitenkamper in leven door onder meer de jacht op wilde zwijnen. Na de oorlog ging hij alsnog bij het KNIL. Uiteindelijk kwamen ze alle drie in Nederland terecht waar ze elkaar tientallen jaren later weer ontmoetten.
De aanleiding voor deze radio uitzending was de publicatie van het boek van Felix Bakker ‘Het zwijgen verbroken; de memoires van een oorlogsveteraan’. ISBN 978 90 829906 07.
-◊- DEEL 1 Radio uitzending OVT - 3 mannen boven de 90. (Felix Bakker, Maurits  Baal en Bol Kerrebijn) Het spoor terug. De jongens van Soekaboemi
-◊- DEEL 2: Radio uitzending OVT - 3 mannen boven de 90. (Felix Bakker, Maurits Baal en Bol Kerrebijn)  Het spoor terug. De jongens van Soekaboemi
-◊- Podcast-link: https://www.nporadio1.nl/podcasts/het-spoor-terug/123051-de-jongens-van-soekaboemi
   
   
-◊- Boekpresentatie Felix Bakker Traces of War
-◊- Felix Bakker van kindertehuis naar Birma Siam Spoorlijn - Indisch Historisch
-◊- Spoor VAN 100.000 doden Een docu/film van Twan Spierts over Nederlandse krijgsgevangenen aan de Birmaspoorweg
-◊- Wij overleefden, De laatste ooggetuigen - door Sytze van de Zee
-◊- Felix Bakker uit Zwiggelte is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. - RTV Drente
-◊-

Felix hielp graag studenten, hier een Interview

 
 
 
 
 
 
   

&&&&&&&&&&

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
Stichting vrienden van Bronbeek
Koninklijk Tehuis voor Oud-militairen en Museum KTOMM Bronbeek 
                                                                   
SVVB

 

SVVB