In de jaren tachtig van de 20e eeuw is het voortbestaan van Bronbeek ter discussie gesteld. Er was toen zelfs een plan voor sluiting, waartegen krachtig verzet rees. Talloze vrienden uit alle lagen van de bevolking schoten te hulp. En met succes; het tehuis en museum bleven open.
De actiegroep die destijds Bronbeek ondersteuning gaf, staat ook tegenwoordig voor Bronbeek op de bres. Het is de Stichting Vrienden van Bronbeek, opgericht in 1983, die toekomst gerichte activiteiten ontplooit. De eerste voorzitter was de toenmalige burgemeester van Arnhem, Job Drijber.
In alle grote kranten verschenen berichten over de oprichting van de Stichting. Zie bijvoorbeeld het artikel dat op 11 oktober 1983 in Het Parool stond (bron: delpher.nl).
Het tehuis van toen is uitgegroeid tot een woon- en zorgcentrum van deze tijd en kan gastvrijheid bieden aan 50 bewoners , mensen met een lange staat van dienst in de krijgsmacht. Zij kunnen genieten van hun pensioen in een gemeenschap , waar rekening wordt gehouden met wat ze hebben meegemaakt. Bronbeek is in de uitoefening van die taak bijzonder, het dagelijks ritme is aangepast aan hun behoeften en wensen.
